เหตุเกิดที่แฟมิลี่มาร์ท

เหตุเกิด ณ ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง

“สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ” พนักงานพูดต้อนรับลูกค้าขา(เพิ่ง)ประจำ

.

.

.

สักพักลูกค้าเดินมาจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์

ขณะที่พนักงานกำลังหยิบสินค้าใส่ถุง

“พี่ทำงานที่นี่ทุกวันป่าวครับ”

..!!! อยู่ดีๆ ลูกค้าก็ยิงคำถามขึ้นมา ทำซะพนักงานทำหน้างงไม่ทันตั้งตัว

“อะไรนะคะ” ดูหน้าแล้วคงยังงงอยู่

“พี่มาที่นี่ทุกวันรึเปล่าครับ”

“อ๋อค่ะ ทำช่วงปิดเทอม”

.

.

.

คุยไปได้ซักพัก “พี่เรียนม.ข.ป่าวครับ” ลูกค้ายังไม่หยุดปาก

O.o?? (ทำไมต้องทำหน้าตกใจ+งงขนาดนั้นด้วย)

“เอ่อ.. เพิ่งจบม.6ค่ะ ทำไมหรอคะ” พนักงานตอบ

เจี๊ยก..!!! (ลูกค้าอุทานในใจ) จะไม่ตกใจได้ไงล่ะ ทีแรกคิดว่าเรียนมหาลัยแล้ว น่าจะเป็นรุ่นพี่ซักปีสองปี กลายเป็นรุ่นน้องแทนซะงั้น

“ดูหน้าแล้วคิดว่าอยู่มหาลัยเลยหรอคะ”

“ป่าวครับๆ ไม่ใช่อย่างนั้น”

“แล้วน้องเรียนโรงเรียนไหนคะ” พนักงานถามกลับ

“เรียนม.ข.ครับ” เหอะๆ สรุปแล้วตูแก่กว่าเค้ารึนี่

พนักงานสะอึกไปชั่วครู่

“พี่เรียนปีไหนคะ” พนักงานถามด้วยน้ำเสียงติดอารมณ์ประมาณว่าเป็นพี่เราหรอเนี่ย

“ปี2ครับ”

อุ๊ย..!!!

…..

…

.

จบด้วยประการฉะนี้

Phimai Historical Park

ภาพชุดนี้เป็นชุดแรกตั้งแต่มีกล้องมา ก่อนนั้นก็ถ่ายแบบเรื่อยเปื่อยครับ ก็คือไม่ได้มีอะไรในหัวมาก เจออะไรเห็นอะไรก็ถ่ายๆ แต่ชุดนี้ตั้งใจไว้ตั้งแต่ก่อนสอบปลายภาคแล้ว ว่าปิดเทอมต้องไปเที่ยวซักที่แล้วก็ต้องได้ภาพมาด้วย วันที่ไปก็ไม่ได้วางแผนล่วงหน้าไว้ก่อน คือวันนั้นไปต่อใบขับขี่ที่บัวใหญ่ เสร็จประมาณเที่ยงนิดๆ เหลือเวลาทั้งบ่ายเลยคิดว่าไปถ่ายภาพที่ปราสาทหินพิมายดีกว่า ที่ไปก็เพราะตั้งแต่เกิดมาเคยไปแค่ครั้งเดียวตอนเป็นเด็ก ทั้งที่ผมก็เป็นคนโคราชแท้ๆ อ.ประทายที่ผมอยู่ก็ไม่ได้ไกลจากพิมายมากมาย

การเดินทางใช้ถนนมิตรภาพจากอ.สีดาไปตลาดแคประมาณ40กว่ากิโล ถนนช่วงนี้เลนส์ซ้ายไม่ค่อยน่าวิ่งเพราะปะผุจนพรุนหมดแล้วครับ ซ่อมแล้วซ่อมอีก สงสารคนที่เค้ารักรถมากๆ (ผมล่ะคนนึง)แล้วต้องมาวิ่งถนนแบบนี้น่ะสิ ช่วงล่างเป๋หมดพอดี อีกอย่างก็คือคุณตำรวจครับ ใครที่ชอบแช่เลนขวาระวังดีๆ เพราะเส้นทางช่วงนี้จะมีคุณตำรวจคอยทักทายคุณอยู่ประจำ แนะนำว่าวิ่งเร็วได้แต่อย่าแช่ขวานานครับ โดนมาแลัวครับ ^0^ แล้วก็แยกจากถนนมิตรภาพไปอ.พิมายประมาณ10กิโล พอใกล้จะถึงตัวอ.พิมายก็มีป้ายบอกทางตลอดครับ ไม่ต้องห่วงว่าจะไปไม่ถูกหรือหลงทาง

เดี๋ยวมาeditอีกรอบ