“โก้ปานห่าน” คำนี้ได้ยินมาตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก ในครอบครัวผมชอบพูดกัน
คำคำนี้มีหมายความว่า เท่ สมาร์ท แฮนด์ซัม สวยงาม ดุจดังเกร็ดจิ้งเหลนกระทบแสงพระอาทิตย์ที่สาดส่องในยามเช้า(อันนี้เกินไป)
มักจะใช้ในกรณีที่ต้องการชมผู้หญิงหรือผู้ชายหรืออะไรก็แล้วแต่ใจจะอยากชม
ยกตัวอย่างเช่นว่า
ขณะที่กำลังนั่งปั้นข้าวเหนียวคุ้ยลาบอยู่ริมถนนมิตรภาพอช่วงที่ผ่านหน้าโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ฯ อยู่นั้น
ได้มีรถค่ายกระทิงดุป้ายแดงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มขับผ่านหน้าคุณไปอย่างเร็วยวดยิ่งกว่าเครื่องบินเจ็ทก็ไม่ปาน
ด้วยความที่เป็นคนชอบเรื่องยานยนต์อยู่แล้ว ได้เห็นรถหรูเครื่องแรงแบบนี้ มีเพียงคำเดียวที่บรรยายความรู้สึกนั้นได้ก็คือ..
“ป้าด..!!! โก้ปานห่าน”
ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้อง โก้ปานห่าน
คำว่า โก้ ก็พอจะเข้าใจ แต่ที่บอกว่า ปานห่าน มันโก้ตรงไหน? ห่านมันโก้ตรงไหน?
ผมก็เลยไปหาข้อมูลมาแล้วได้เห็นถึงความโก้ของห่านว่า
ให้คุณลองจินตนาการถึงห่านสีขาวสะอาด คอยาวเรียว ผูกผ้าสามสีที่คอ
ใส่แว่นเรย์แบนด์สีดำรุ่นคุณพ่อ สวมกางเกงขาม้า ไว้ผมวัยรุ่นสไตล์แบบ 30 ปีที่แล้ว
แล้วขึ้นไปยืนบนรถเต่าสุดคลาสสิค พร้อมกับแล่นรถเต่าไปพร้อม ๆ กับห่านที่อยู่บนหลังคารถ
คุณจะเห็นห่านสุดเท่ ยืนเชิดหน้ารับลมเบา ๆ พัดให้ผ้าสามสีพลิ้วปลิวไหวไปกับจังหวะเพลงสาวจันทร์กั้งโกบ
นั่นแหละครับ “โก้ปานห่าน”
.
.
.
จริง ๆ แล้วจะมีอีกคำที่คู่กัน คือ “งามปานวาด” เดี๋ยววันหลังค่อยเขียนต่อ
